Uzdolnienia uczniów uznawane są przez nauczycieli i rodziców za ogromną zaletę. Każdy pragnie mieć inteligentne dziecko, zarówno w domu jak i w szkolnej klasie. Jednakże pod względem psychologicznym mogą pojawiać się wyzwania, które wymagają szczególnej uważności na młodego człowieka. Zdolni uczniowie w każdej społeczności postrzegani są jako ludzie, którzy osiągają wysokie wyniki w nauce, lecz błędnym przekonaniem jest myślenie, że są oni uzdolnieni w każdej dziedzinie wiedzy. Ich spektakularne osiągnięcia dydaktyczne sprawiają, że wyzwania stawiane przed nimi mogą być przez nich odbierane jako presja czy zbyt wysokie wymagania i aspiracje. To wszystko sprawia, że mierzą się oni często z ogromnym poczuciem lęku, stresu, nadmiernym perfekcjonizmem i brakiem umiejętności stawiania granic. Samoocena zdolnych uczniów łamie się pod ciężarem niespełnionych oczekiwaniach stawianych im przez innych, a ich wartość własna zaczyna uzależniać się od zewnętrznych sukcesów. Dodatkowo muszą mierzyć się z ogromną presją rówieśników, gdyż ich osiągnięcia mogą być przedmiotem zazdrości, drwin i zawiści. Ta dodatkowa presja wpływa na ich postawę, która przejawia się chęcią umniejszenia swoim talentom i dostosowania się do grupy rówieśniczej lub ma niekorzystne następstwa w ich przyszłym, dorosłym życiu, odciskając negatywne piętno na emocjonalnym rozwoju. Uzdolnieni uczniowie potrzebują wyjątkowego wsparcia w zakresie kształtowania ich kompetencji społecznych. Jakiego?